ข้าพเจ้า ขออาราธนาบารมีพระพุทธเจ้าทุกๆพระองค์ พระปัจเจกพุทธเจ้าทุกๆพระองค์ พระธรรม เเละพระอริยสงฆ์ทั้งหลาย เทพ พรหม เทวดา ครูบาอาจารย์ทั้งหลายสืบๆกันมา มีหลวงปู่ทวดวัดช้างไห้ หลวงปู่ปานวัดบางนมโค หลวงพ่อพระราชพรหมญาณวัดท่าซุง หลวงพ่อเล็กวัดท่าขนุน หลวงพี่เอกวัดเขาเเร่ ท่านครูผึ้ง จ.นครศรีธรรมราช เเละท่านครูรัตนชาติ ท่านปู่ ท่าย่า ท่านเเม่ศรี เเละคณะ ท่านปู่พระอินทร์ ท้าวจตุมหาราชทั้ง ๔ ท่านลุงพุฒิพระยายมราช โปรดเป็นสักขีพยานว่า กรรมใดที่บุคคลใดได้ล่วงเกินข้าพเจ้ามาเเล้ว เเต่ชาติก่อนก็ดี ชาตินี้ก็ได้ เจตนาก้ได้ ไม่มีเจตนาก็ดี เพราะรู้เท่าไม่ถึงการณ์ก็ดี ข้าพเจ้าขออโหสิกรรมให้พวกท่านทั้งหลาย ไม่ขอถือโทษโกรธเคืองใดๆทั้งสิ้น นับตั้งเเต่บัดนี้ ตาบเข้าพระนิพพาน

เป็นนักมายากลที่เก่งทางด้าน เวทย์มนต์ คาถา เเละไสยศาสตร์ และชอบเรื่องพุทธศาสนา

กำหนดการงานเป่ายันต์เกราะเพชร

ณ วัดเขาเเร่
ตำบลทุ่งเสลี่ยม อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย

วันที่ ๒๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๓
(วันเสาร์ ขึ้น ๕ ค่ำ เดือน ๕)

อิ ระ ชา คะ ตะ ระ สา อิ
ติ หัง จะ โต โร ถิ นัง ติ
ปิ สัม ระ โล ปุ สัต พุท ปิ
โส มา ณะ กะ ริ ถา โธ โส
ภะ สัม สัม วิ สา เท ภะ ภะ
คะ พุท ปัน ทู ทัม วะ คะ คะ
วา โธ โน อะ มะ มะ วา วา
อะ วิช สุ นุต สา นุ ติ อะ
กันหะ เนหะ หะกัน เนกันฯ

Ni Shi Wo Se Xing Fu Ma?- Are you my happiness
Poor Prince Original Soundtrack

Pin Yin

Zong Shi Xiang Xin You Geng Hao De
Hui Zai Gian Fang
Jiu Bu Gu Yi Qie De Piao Yang Guo Hai Qu
Yong Jin Yi Sheng Zhao

Juan Le Lei Le Ke Wang Young Bao Que Zhao Bu Dao
Cai Hu Ran Xiang Qi Ni Hai Zai Wo Shen Hou
Jing Jing Deng Zhe Wo Gei Wo Yi Kao

Ni Shi Wo Se Xing Fu Ma
Wei He Xing Fu Rang Ren Ru Ci You Yu
Ai Qing Jian Jian Mo Hu
Ni De Fu Ghu Wo Zong Bu Gou Qing Chu

Ni Shi Wo Se Xing Fu Ma
Wei He Xing Fu Rang Ren Bian De You Yu
Wo Ai Ni Bu Zai Huai Yi
Zhi Xiang Dui Ni Shuo Wo Yuan Yi


คำแปล

เธอคือความสุขของฉันใช่มั้ย

เชื่ออยู่เสมอว่า ยังมีสิ่งที่ดีกว่า รออยู่เบื้องหน้า
จึงยอมสละทุกอย่างไปยังสุดหล้า
ใช้ชีวิตทั้งหมดเพื่อออกตามหา

จนอ่อนแรงเหนื่อยล้า หวังจะหาอ้อมกอดพักพิง แต่กลับไม่มี
ยามนั้นจึงนึกได้ว่า ยังมีเธอยืนอยู่ข้างหลัง
เฝ้ารอคอยให้ฉันพึ่งพิง

เธอคือความสุขของฉันใช่ไหม
แล้วไยความสุขมักทำให้เราลังเล
ความรักค่อยๆเลือนลาง
ฉันไม่เคยแน่ใจในสิ่งที่เธอมอบให้

เธอคือความสุขของฉันใช่ไหม
แล้วไยความสุขจึงทำให้เราสับสน
ฉันรักเธอ ไม่คลางแคลงอีกต่อไป
เพียงอยากให้เธอรู้ไว้ ว่าฉันเต็มใจ....จะรักเธอ

...เพื่อนสนิท...
คุณเคยมีเพื่อนสนิทสักคนไหม
คนที่มันบ้าๆ บอๆ แต่กล้าลุยกับคุณทุกสถานการณ์
ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องถูกหรือผิด...ถึงไหนถึงกัน

...เวลาที่คุณอยู่ใกล้มัน คุณเองก็บ้าบอไปกับมันด้วย
คุณกลายเป็นเด็กในร่างยักษ์ หลุดพ้นจากขอบเขต กฏเกณฑ์ต่างๆ
ในหัวของคุณเต็มไปด้วยจินตนาการ
โครงการร้อยแปดพันเก้าที่คุณจะทำกับมัน

...คนที่มีเรื่องเล่าสู่กันฟังไม่รู้จบ
คนที่คุณไม่ต้องคอยแคร์ความรู้สึกมันสักเท่าไหร่
มันทำให้คุณเป็นตัวของตัวเอง

...คนที่ค่อยๆ หายตัวไปในกาลเวลา
แต่แว๊บ..เข้ามาเสมอเวลาที่คุณอ่อนแอ...

...วันนี้…เพื่อนคนนั้นของคุณอยู่ที่ไหน
ยังอยู่ใกล้ๆ คุณอยู่หรือเปล่า คุณยังโทรหามันอยู่ไหม
มันยังบ้าๆ บอๆ อยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า

...หรือว่าคุณเองที่มีความบ้าในเลือดน้อยลง
คุณไม่เจอมันนานแค่ไหนแล้ว ไม่ได้มองตาคุยกันนานแค่ไหน
… นานแค่ไหนที่คุณไม่ได้สัมผัสเพื่อนของคุณอย่างเดิม
หรือคุณเองก็ลืมความรู้สึกเหล่านั้นไปแล้ว

ที่คุณไม่กล้าวิ่งไล่เตะมัน อย่าอ้างว่าคุณอายุมากขึ้น
ที่คุณไม่กล้าแย่งของกินจากมือมัน
อย่าอ้างว่าคุณมีมารยาท
คุณกลับไปเยี่ยมบ้านต่างจังหวัดโดยไม่ชวนมัน
อย่าอ้างว่าถึงชวนมันก็คงไม่ว่าง

...อะไรที่เปลี่ยนไป เวลา...หรือความรู้สึก...
สังคม...หรือความสัมพันธ์...อะไรที่เปลี่ยนแปลง
คุณ…หรือเขา...หรือใคร...คุณถามตัวเองหรือเปล่า
หรือรอให้ใครถาม
รู้สึกอย่างไรที่เขาเปลี่ยนไป แล้วเคยถามเขาไหม
เขารู้สึกอย่างไร...ที่คุณเปลี่ยนไป

หากเกิดคำถามเหล่านี้ขึ้นในใจ
ไม่ว่าคุณจะมีคำตอบหรือไม่
ไม่ว่าคุณจะต้องการคำตอบหรือเปล่า
ขอบเขตหรือกฏเกณฑ์ที่คุณไม่เคยมีกับเพื่อนคนนี้
มันเกิดขึ้นแล้วต่อหน้าต่อตาคุณ
แต่คุณก็ตอบกับตัวเองว่า ”ช่างมัน”
ปล่อยให้เพื่อนคนนึงกลายเป็นคนที่ไร้ตัวตนต่อไป

...แต่ถ้าคุณไม่เคยตั้งคำถามเหล่านี้เลย
รู้ไว้ด้วย คุณเสียเพื่อนดีๆ ไปคนนึง
และโลกนี้มีคนแปลกหน้าเพิ่มขึ้นมาอีกคน


ปล. คุณรู้ไหม ขณะที่คุณกำลังนั่งอยู่ตรงนี้
เพื่อนคนนั้นของคุณ...อาจจะถามตัวเองอยู่ก็ได้
ว่ามันทำผิดอะไร...มันจึงเลือนหายไปจากชีวิตคุณ



ปล. หลังจาก อ่านตรงนี้เสร็จ หยิบโทสับ โทรหาเพื่อน แล้วนัด ปาย กิง เหล้า
กานน!!!




เพื่อน คือคนที่ไม่ต้องอยู่ด้วยกัน .. ก็รักกันได้
ไม่ต้องเห็นกันทุกวัน .. ก็รักกันได้
ไม่ต้องหวานใส่กัน .. ก็รักกันได้
แต่รักอยู่ฝ่ายเดียว .. เป็นเพื่อนกันไม่ได้
เพราะเพื่อน ..
ไม่ได้เกิดมาพร้อมหน้าที่ .. อย่างคำว่า .. พ่อแม่
ไม่ได้จบลงพร้อมหน้าที่ .. อย่างคำว่า .. แฟน
แต่เกิดจาก ..
การกระทำซึ่งกันและกัน
จะอยู่หรือไป .. ใช้ " ใจ " เป็นเกณฑ์

จะอีกกี่นาน .. เพื่อนก็ยังเป็นทั้งรอยยิ้ม
และเสียงหัวเราะที่ไม่มีวันเลือนหาย
เพื่อนคือคนที่เรามั่นใจ อยากไปหามากที่สุด
ไม่ว่าจะในยากสุขหรือยามทุกข์

เพื่อนคือคนที่เราไม่ต้องนอนร้องไห้
คอยโทรศัพท์ทั้งคืน .. เพื่อนก็โทรมาหา

ฐานะ .. ไม่ใช่ตัววัดว่าใครเหมาะจะเป็นเพื่อนใคร
หน้าตา .. ไม่ใช่มาตรฐานบอกว่า ใครควรจะเป็นเพื่อนใคร
แต่น้ำใจ .. จะเป็นเครื่องชี้ให้เรารู้ว่า
ใครที่ควรจะเป็นเพื่อนเรา

เพื่อนคือ .. คนที่แอบมาปรุงแต่งชีวิตเรา
ซะจนกลายเป็นอาหารจานแปลก
มีทั้งหวาน ขม อมเปรี้ยว
เดี๋ยวเติมความห่วงใย เดี๋ยวใส่ความรัก
หมักความผูกพันจนได้ที่
สุดท้ายก็กลายเป็นอาหารจานดี ที่ไม่มีผักชีโรยหน้า
แต่ว่าเติมความจริงใจได้จนเต็มจาน

เพื่อน .. ก็เหมือนเสื้อตัวเก่ง
ที่เราจะหยิบมาใส่ทุกครั้งที่เราต้องการความมั่นใจ
และเมื่อพ้นเวลานั้นไป ..
เสื้อตัวนี้ก็ยังแขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้าใบเดิมเสมอ
เหมือนกับเพื่อนที่จะอยู่กับเราในวันที่เราไม่สบายใจ


วันนี้เป็นวันที่ต้องจากเพื่อนๆ พอกลับบ้านมาเช็คเมลก็เจอเมลฉบับนี้อยู่
ชอบมากๆ

...ไหล่ของกรู
มันไม่ได้มีความหมายเพียงเพื่อประคองหัวกรูไว้คนเดียวเท่านั้น
แต่เมิง สามารถใช้มันเพื่อประคองหัวเมิงได้ด้วย

...เสื้อของกรู
ไม่ได้มีไว้เพื่อห่อหุ้มร่างกายของกรูเพียงอย่างเดียว
มันพร้อมที่จะเป็นที่เช็ดน้ำตา
และสั่งขี้มูกของเมิงถ้าเมิงต้องการ

...แขนของกรู
ไม่ได้มีไว้จูงหมาเล่น แต่มันสามารถใช้ประคองเมิงเมื่อเมิงจะล้ม
แต่ถ้าเมิงล้มไปแล้ว กรูก้อยังมีมืออีกหนึ่งคู่ไว้ฉุดเมิงขึ้นมา

...ปากของกู
ไม่ได้มีไว้พูดพร่ามและกินทั้งวันหรอกนะ
แต่มีไว้พูดไห้กำลังใจเมิงเมื่อเมิงถึงเวลาที่จำเป็น

...ตาของกู
มีไว้เพียงเพื่อกระพริบขึ้นลงซะเมื่อไหร่
กรูเอาไว้ใช้มัน มองสิ่งดีๆในตัวเมิงตั่งหาก

...ฟันของกรู
กรูไม่ได้มีไว้กัดใครๆเค้า
แต่กูรูมีไว้เพื่อประดับเหงือก
ทุกครั้งที่ยิ้มไห้เมิงไง

...หูของกรู
ก้อไม่ได้มีไว้เพื่อเจาะรูแขวนเครื่องประดับ
แต่ใช้มันฟังเมิง เมื่อเมิงต้องการระบายอะไรออกมาไห้กรูฟัง

...ทีนของกรู
ไม่ได้มีไว้สะสมกลิ่น ถึงมันอาจจะมีบ้างก้อเหอะนะ
แต่กรูใช้ทีนกรู เดินอยู่ข้างๆเมิงนี่แหละ จะไม่ไปไหนไกล

...สมองของกรู
อาจจะไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาสอบนัก
แต่มันจะทำงานหนัก
เมื่อเมิงต้องการความช่วยเหลือ

...และหัวใจของกรู
ก้อไม่ได้มีไว้เพื่อสูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียว
แต่มันทำหน้าที่เก็บเมิงไว้ข้างในด้วย

*******************
เมิงคือหน้าหนึ่งของประวัติศาสตร์ของกรู...

กรูรักเมิงนะเว้ย...